ΜΙΧΑΕΛΑ ΜΕΤΑΛΛΙΔΟΥ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΟ ΡΙΟ 2016

Μιχαέλα Μεταλλίδου… Από το Πανόραμα της Θεσσαλονίκης στο Ρίο 2016.

Συνέντευξη για λογαριασμό της εφημερίδας THESSNEWS, Αγγελος Γαβρής

Στην εποχή που ζούμε, η δημιουργία οράματος, η πίστη σε έννοιες και πρόσωπα και η δημιουργία από την αρχή αυτού του πάζλ που ονομάζεται «Εθνική υπερηφάνεια» , είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίες προϋποθέσεις για την  γενικότερη βελτίωση της ψυχολογίας μας ,σηματοδοτώντας την έναρξη της ουσιαστικής «ανάπτυξης» και όχι αυτή των αριθμών. Στην περίοδο της κρίσης σχεδόν ξεχάσαμε την ανθρώπινη φύση μας, ξεχαρβαλώσαμε έννοιες και ο πολιτισμός μας έγινε είδος πολυτελείας.

Η Θεσσαλονίκη –αφού με αυτήν θα ασχοληθώ- έχει πολλά παραδείγματα προσώπων και προσωπικοτήτων που έχουν την δυνατότητα να μας αφυπνίσουν. Ένα από αυτά τα «πρόσωπα» της πόλης μας είναι η 23χρονη Μιχαέλα Μεταλλίδου.

Πρωταθλήτρια στην ρυθμική γυμναστική, ξεκίνησε το ταξίδι της στον αθλητισμό εκπροσωπώντας την χώρας μας σε παγκόσμιες διοργανώσεις με μεγάλη επιτυχία. Σε λίγους μήνες, μετά από πολύ κόπο, επιμονή και ψυχή, η εθνική ομάδα του ανσάμπλ, μέλος της οποίας είναι η Μιχαέλα, κατάφερε να πάρει την πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο, στην Βραζιλία. Ένα κορίτσι γεμάτο ενέργεια, πάθος, αλλά με αρκετή δόση ρεαλισμού και συγκρότηση στο λόγο της. Από τις πιο δυνατές παρουσίες, η Μεταλλίδου μίλησε  στην «Τhessnews» και τον Άγγελο Γαβρή.

 

Μιχαέλα, Ξεκίνησες το “ταξίδι” σου στην ρυθμική γυμναστική σε πολύ μικρή ηλικία, 4,5 ετών στο ΚΑΜΑ Πανοράματος, χρόνια μετά, περίμενες να είναι τόσο συναρπαστικό; 

Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν φανταζόμουν ότι αυτός ο κύκλος της ζωής μου θα κλείσει έτσι. Η ρυθμική για εμένα ξεκίνησε στη τρυφερή ηλικία των 6 και αποδείχτηκε σχέση ζωής. Είμαι ερωτευμένη με τη ρυθμική & νοιώθω τρισευτυχισμένη που θα σταματήσω έχοντας στην ” πλάτη” μου βαλκανιάδες,μεσογειακούς αγώνες,ευρωπαϊκά,παγκόσμια & ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ. και μόνο που τη γράφω αυτή τη λέξη νοιώθω τιμή και περηφάνια.

 

-Από την παιδική ηλικία άρχισες τον πρωταθλητισμό, την ώρα που εσύ δούλευες σκληρά τα παιδιά της ηλικίας σου έκαναν άλλη ζωή, τί είναι αυτό που σε έκανε να συνεχίσεις; 

 

Υπήρχαν στιγμές που πέρασε απ το μυαλό μου να σταματήσω,

όχι όμως γιατί ήθελα να βγαίνω βόλτες και να πηγαίνω εκδρομές αλλά για λόγους πίεσης & κούρασης που φαντάζομαι αισθάνεται η πλειοψηφία των αθλητών που κάνουν πρωταθλητισμό .Η αφοσίωση μου & η αγάπη μου γι αυτό το άθλημα πιστεύω ήταν αυτό που με “κράτησε” στη ρυθμική. Έβαζα στόχους και τους πετύχανε κ ο πήχης ανέβαινε και εγώ συνέχισα. Και έτσι έφτασα σε ηλικία 23 χρονών και είμαι ακόμα αθλήτρια!

 

-Στην εποχή που ζούμε ο κόσμος έχει ανάγκη να πιστέψει σε κάτι ανώτερο όπως ο αθλητισμός, η ανάγκη αυτή βρήκε υποστήριξη από τους επίσημους φορείς; Τι έχεις να πεις για την υποστήριξη της πολιτείας στους αθλητές; 

 

Στη χρονική περίοδο που διανύουμε ο κόσμος νομίζω ότι νοιώθει περήφανος για τις όμορφες στιγμές που χαρίζει ο αθλητισμός πολιτεία ίσως δεν μπορεί να προσφέρει αυτά που θέλει και που αξίζει ο ελληνικός αθλητισμος.Οι έλληνες αθλητές αγωνίζονται και πασχίζουν για το καλύτερο.

 

-Αν σου ζητούσα να ξεχωρίσεις κάποιες σημαντικές στιγμές στην ζωή σου, στην καριέρα σου, ποιές θα ήταν αυτές; 

 

Επειδή είμαι πολύ συναισθηματικός άνθρωπος κάθε στιγμή για μένα είναι μοναδική. Πιο συγκεκριμένα θα πότο πρώτο μου χρυσό μετάλλιο στο πανελλήνιο πρωτάθλημα σε ηλικία 10 χρονών επιλογή μου στην Εθνική Ομάδα σε ηλικία 13 ετών, ο πρώτος μου τελικός σε παγκόσμιο κύπελλο σε ηλικία 15 χρονών καθώς και το πρώτο μου ευρωπαϊκό σε ηλικία πάλι 15 χρονών που με άφησε για λίγα εκατοστά στην 9η θέση 5η θέση στους μεσογειακούς αγώνες απόφαση μου να σταματήσω τη ρυθμική γυμναστική το 2011,καθως κ η απόφαση μου να ξανά μπω στην ενεργό δράση το 2014 και να επιλεγώ στην εθνική ομάδα ανσάμπλ πρώτος μου αγώνας σαν ομάδα και τέλος έχω το καλύτερο: οι ολυμπιακοί αγώνες!

 

-Φτάνουμε λοιπόν στην μεγάλη επιτυχία της πρόκρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο τον Αύγουστο του 2016. Πως ήρθε η πολυπόθητη πρόκριση; 

 

Ήρθε πολύ δυσκολα. Αρχικά πήραμε την πρόκριση το Σεπτέμβριο του 2015 για το προολυμπιακό τουρνουά τον Απρίλιο του 2016 που θα έδινε 3 εισιτήρια. Ο χρόνος ήταν λίγος, υπήρχαν εμπόδια που αντιμετωπίσαμε, τραυματισμοί σοβαροί, αρκετές δύσκολες στιγμές που πήγαν να μας “χαλάσουν” σαν ομάδα. Αλλά τελικά αποφασίσαμε να το παλέψουμε μέχρι τέλους. Πιστέψαμε στον εαυτό μας και την ώρα του αγώνα ήμασταν ένα, κανείς και τίποτα δεν μπήκε εκείνο το 3ωρο του αγώνα ανάμεσα μας. Και τελικά ήρθε. Το μετάλλιο και η πρόκριση ήταν δική μας.

 

-Πως θα χαρακτήριζες την συνεργασία σου με τις υπόλοιπες αθλήτριες της ομάδας του ανσάμπλ;  Δηλαδή με την Σταυρούλα Σαμαρά, Ελένη Δόικα, Ζωή Κοντογιάννη και την Ιωάννα Αναγωνστοπούλου ;

 

Η συνεργασία μας έχει περάσει από χίλια κύματα.

Και το λέω αυτό καθώς είναι πολύ δύσκολο να συνυπάρξουν 5 διαφορετικές προσωπικότητες. Με τα κορίτσια είμαστε μαζί όλη μέρα. Μένουμε μαζί. Αλλα νομίζω ότι είναι αυτό που χαρακτηρίζει την ομάδα μας. Ότι στο τέλος οι 5 γινόμαστε 1.Οπως είναι και το σύνθημα που συνηθίζω να λέω:Στα εύκολα είμαστε μαζί αλλά στα δύσκολα είμαστε ένα. Δεν είναι απλά η ομάδα μου. Είναι η οικογένεια μου πλέον.

 

-Τι θα έλεγες στα παιδιά που ξεκινούν τώρα την ενασχόλησή τους με την ρυθμική γυμναστική; 

 

Η ρυθμική γυμναστική είναι πολύ όμορφο και εντυπωσιακό άθλημα. Εύχομαι σε κάθε κοριτσάκι που ξεκινά να ασχολείται με αυτό να αφεθεί σε αυτό και να δουλέψει. Μόνο με δουλεία και προσήλωση πετυχαίνεις. Δεν φτάνουν μόνο τα προσόντα δουλεία είναι το σημαντικότερο προσόν για μενα. Μακαρι να γίνει πιο γνωστό αυτό το άθλημα στο ευρύ κοινό και να ασχολούνται κάθε χρόνο και περισσότερα παιδάκια για να ανέβει το επίπεδο στη χώρας μας όσο το δυνατόν πιο πολύ.

 

-Κλείνοντας, θα θελα μια αισιόδοξη φράση για τους αναγνώστες μας… Καλή επιτυχία! 

 

Για οτιδήποτε πασχίζουμε όσο δύσκολο και αν είναι να έχουμε αισιοδοξία,πίστη & αυτοπεποίθηση και σαν άτομα και σαν ομάδες αλλά και σαν λαος.Γιατι ενωμένοι όλοι μαζί μπορούμε!

Πηγη: Eφημερίδα Thessnews

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *