ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.. “ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΩΤΑΚΙΑ” ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. ΡΕΠΟΡΤΑΖ , ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΒΡΗΣ.

Για την Εφημερίδα ThessNews,

Άγγελος Γαβρής.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μαρίλεια Γαβρή.

Υπάρχουν πολλές περιοχές στην Ελλάδα που φημίζονται για τους οίκους ανοχής και τα αμαρτωλά στέκια τους. Η περισσότερο γνωστές και τραγουδισμένες περιοχές είναι όμως αυτές του Βαρδαρίου και των Λαδάδικων της Θεσσαλονίκης.  «Η μεγαλύτερη πορνοσύναξη της Ευρώπης»  όπως χαρακτηριστικά την ονόμαζε ο Ηλίας Πετρόπουλος και είναι αυτή που πιθανότατα εδραίωσε την φήμη της Θεσσαλονίκης ως την πιο ερωτική πόλη της Ελλάδος.  Η Θεσσαλονίκη ήταν ένας φημισμένος προορισμός για «σεξουαλικό τουρισμό» από την εποχή ακόμη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Οθωμανική Θεσσαλονίκη προσέφερε κάθε είδους σεξουαλικές και άλλες απολαύσεις στους επισκέπτες της, και ήταν φημισμένη για τα λουτρά της, τα χανουμάκια της, τα χασισοποτεία της και τα πορνοστάσια της.

Η IΣΤΟΡΙΚΗ ΜΠΑΡΑ

Η ονομασία Μπάρα, σύμφωνα με τον Γιώργο Ιωάννου, ετυμολογικά αναφέρεται στα νερά από τον βούρκο που σχηματιζόταν σε διάφορα σημεία της περιοχής.

Τα σπίτια που χρησίμευαν ως οίκοι ανοχής, ήταν συνήθως μονώροφα με μια κουζίνα και ένα δωμάτιο που ήταν και ο χώρος εργασίας και το υπνοδωμάτιο. Σπάνια υπήρχε ένα δεύτερο δωμάτιο δίπλα στο άλλο η σε ένα δεύτερο πάτωμα. Οι περισσότερες κοπέλες έμεναν εκεί, στον ίδιο χώρο όπου και εργάζονταν. Η είσοδος ήταν μια στενή πρόσοψη καλυμμένη από μια πόρτα της οποίας το πάνω κομμάτι ήταν παράθυρο. Αυτό βοηθούσε τις πόρνες τα κρύα βράδια του χειμώνα με την πολλή υγρασία και τον αέρα να στέκονται πίσω από αυτό (κάτι σαν βιτρίνα) και να καλούν τους πελάτες τους μέσα. Το καλοκαίρι στέκονταν στο κατώφλι του σπιτιού και περίμεναν συνήθως όρθιες ή σε χαμηλά καθίσματα. Αφού είχαν συμφωνήσει τι θα κάνουν και ποια θα είναι η τιμή έμπαιναν μέσα με τον πελάτη, τραβούσαν την κουρτίνα του παραθύρου η κλείνανε την πόρτα και αυτό σήμαινε ότι η πόρνη αυτού του σπιτιού είναι απασχολημένη. Στο δωματιάκι εκτός από το κρεβάτι σπάνια θα υπήρχε μια καρέκλα ή ένα μικρό τραπεζάκι και το μαγκάλι το οποίο κρατούσε ζεστό το χώρο. Στην περιοχή, εκτός από τους οίκους υπήρχαν και σπίτια με οικογένειες οι οποίες τοποθετούσαν μια επιγραφή στην πόρτα που έλεγε «Προσοχή οικογένεια» και κανένας δεν ενοχλούσε ούτε και πλησίαζε εκεί.

mapra

 

AΠΟ ΤΗΝ “RED LIGHTS DISTRICT” ΣΤΑ ΛΑΔΑΔΙΚΑ  ΣΤΟΝ  ΝΟΜΟ 4238/2014.

Κατά την διάρκεια των προεκλογικών εξαγγελιών του νυν δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, είχε ακουστεί έντονα η προοπτική του «συμμαζέματος» των 12 εν λειτουργία οίκων ανοχής της Θεσσαλονίκης και η μεταφορά τους στα Λαδάδικα στα πρότυπα της Red Lights District στο Aμστερνταμ της Ολλανδίας. Αυτό είχε την προοπτική της αύξησης ενός τουρισμού που χαρακτήριζε την Θεσσαλονίκη της Οθωμανικής περιόδου, του σεξο-τουρισμού καθώς και την «αναβάθμιση» των υπηρεσιών των «οίκων». Σύμφωνα με τον νόμο 2734/1999  οι οίκοι ανοχής έπρεπε να είναι σε απόσταση μεγαλύτερη των 200 μέτρων από ναούς, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, νοσοκομεία, κέντρα νεότητας, φροντιστήρια, πλατείες, παιδικές χαρές, βιβλιοθήκες και ευαγή ιδρύματα . Αρκετοί «οίκοι ανοχής» επένδυσαν αρκετά σοβαρά ποσά για να προσελκύσουν τους νέους τουρίστες στην πόλη της Θεσσαλονίκης.. Ωστόσο όλα αυτά δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα. Έτσι μετά την δημιουργία 2 5αστερων ξενοδοχείων στην ευρύτερη περιοχή που λειτουργούσαν οι 12 οικοι ανοχής, στο νόμο 4238/2014, με τίτλο «Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και λοιπές διατάξεις», μπήκε «σφήνα» από την τότε υπουργό Πολιτισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, το άρθο 49, με τίτλο «Οχλούσες χρήσεις για τουριστικές εγκαταστάσεις», το οποίο πρόσθετε στον προγενέστερο νόμο 2734/1999, τον όρο, οι οίκοι ανοχής να είναι σε απόσταση μεγαλύτερη των 200 μέτρων από ξενοδοχεία κατηγορίας, τριών, τεσσάρων και πέντε αστέρων. Αυτό έφερε τα πάνω-κάτω στα «σπίτια» της Θεσσαλονίκης και σήμερα 2,5 χρόνια αργότερα από 12 οίκους ανοχής η Θεσσαλονίκη έχει μόλις 2 σε λειτουργία.

Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ «STUDIO» ΚΑΙ «MASSAGE ROOMS».

Σήμερα ωστόσο, όλες αυτές οι περιοχές δεν είναι παρά μια χλωμή σκιά του ένδοξου εαυτού τους των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα. Στις μέρες μας στις οδούς Βάκχου, Αφροδίτης, Οδυσσέως κλπ.. τα «κόκκινα φωτάκια» σπανίζουν και οι επισκέπτες ολοένα και λιγοστεύουν –αν και τελευταία η ροή έχει κάπως αυξηθεί εξαιτίας των ανδρών μεταναστών που θέλουν να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους ορέξεις.

Λίγους δρόμους πιο πέρα τα ονομαστά Λαδάδικα «αναβαθμίστηκαν», εξελίχθηκαν και μετατράπηκαν σε στέκια ενός αντισηπτικού τρόπου διασκέδασης της νεολαίας. Κι η θρυλική Μπάρα, βυθισμένη στο απόκοσμο μεγαλείο της παρακμής της ζει τους έσχατους καιρούς της.

mpourdela2 mpourdela4  μπουρδελα 1

Στις μέρες μας στα στενά του Βαρδάρη τα «κόκκινα φωτάκια» σπανίζουν, οι άδειες δεν ανανεώνονται και τα σπίτια μετακομίζουν έξω από την πόλη όπως και τα ΚΤΕΛ. Ο Βαρδάρης δείχνει να επιθυμεί να ενταχθεί στο κέντρο της πόλης και να ξεκολλήσει τη ρετσινιά της κακόφημης περιοχής.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-Η ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΗΓΗ ΕΣΟΔΩΝ!

Πρόσφατα όμως οι καλύτεροι πελάτες των οίκων ανοχής της Θεσσαλονίκης είναι οι πρόσφυγες που έχουν «κολλήσει» στα κέντρα φιλοξενείας της πόλης.

 «Πράγματι έχει πολλή κίνηση αυτόν τον καιρό, λόγω των προσφύγων. Ευτυχώς  είναι καλοί πελάτες δεν δημιουργούν προβλήματα και είναι καλοπληρωτές»

δήλωσε άνθρωπος που γνωρίζει τις καταστάσεις στην περιοχή με τους νόμιμους οίκους ανοχής. «Συνήθως πρόκειται για πελάτες με σχετικά καλή οικονομική άνεση, καθώς για την υπηρεσία αυτή δίνουν 100 ευρώ. Έχουμε δει πρόσφυγες που έχουν τη δυνατότητα να ξοδέψουν τέτοια ποσά. Εδώ , να πούμε, μένουν σε σκηνές λόγω συνθηκών αλλά είναι εφοδιασμένοι με πανάκριβα μοντέλα κινητών τηλεφώνων τελευταίας τεχνολογίας αξίας 600 ευρώ και πάνω».

Συνεχίζοντας την έρευνά μου πάνω στο ζήτημα των πορνείων της Θεσσαλονίκης ένα στατιστικό μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Κατά την περίοδο της κρίσης, των Μνημονίων και του «κυνηγητού» που έφαγαν από την πολιτεία τα «σπίτια» και οι ιερόδουλες, μετά το σκάνδαλο των οροθετικών προ ετών και την δημοσίευση των προσώπων τους στα ΜΜΕ, θα περίμενε κανείς οι 2 εν λειτουργία οίκοι ανοχής να «κατεβάσουν ρολά» και η Θεσσαλονίκη να μείνει χωρίς κόκκινα φωτάκια. Επειδή πενία τέχνας κατεργάζεται, παρατήρησα την δημιουργία νέων μικρών οίκων ανοχής, τα λεγόμενα “STUDIO”. Το 2013 η πόλη μας αριθμούσε 27 «Studio» τα οποία προσέφεραν υπηρεσίες ερωτικού περιεχομένου, ενώ το 2016 μετά την εγκατάσταση δεκάδων χιλιάδων προσφύγων περιμετρικά της Θεσσαλονίκης, τα «Studio» είναι 43!  Παράλληλα ένας νέος τρόπος προσέγγισης «πελατών με ιδιαίτερες προτιμήσεις» αναπτύχθηκε στην πόλη μας, αυτός των «Κέντρων Μασάζ». Το 2012 υπήρχαν 2 «εξεζητημένα» κέντρα “erotic spa” και το 2016 , 9!

mpourdela 3

 

Ως συμπέρασμα αυτής της έρευνας παρατηρώ πως στην Θεσσαλονίκη οι οικοι ανοχής μπορεί να μειώθηκαν αλλα αν βάλουμε αθροιστικά τα κέντρα «ερωτικής αποφόρτισης»(στούντιο, οίκοι ανοχής, κέντρο μασάζ) μέχρι το 2013 θα δούμε πως ήταν 41, ενώ το 2016 είναι 54. Λογικά η ανάπτυξη ήρθε στον χώρο του αγοραίου έρωτα λόγω της εγκατάστασης προσφύγων και ενδεχομένως λόγω της έλλειψης διάθεσης του χιλιοπροβληματισμένου σύγχρονου Έλληνα για σύναψη ουσιαστικών σχέσεων.

πηγη: Eφημερίδα Thessnews

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *